ANASAYFAYA DÖNMEK İÇİN TIKLAYINIZ

Mahmude (bingözotu) : Çitsarmasigigiller familyasindan; Anadolu'da ve Suriye'de yetisen, sarilarak tirmanan, sürünücü ve sütlü, çok yillik bir bitkidir. Gövdesi ince ve tüysüzdür. Çiçekleri beyaz ve sarimsi renktedir. Meyvesi 4 tohumlu, 2 gözlü bir kapsüldür. Kökleri uzun ve kalindir. Kökü, nisasta, tanen, müsilaj ve " skammonin " tasir. Ev ilaçlarinda kullanilmamasi tavsiye edilir.

Faydasi : Kalinbagirsaga tesir eden tahris edici bir müshildir. Frengide faydalidir.

Mandalina (mandarin) : Turunçgiller familyasindan; 5-6 m yüksekliginde mandalina agacinin meyvesidir. Tatli, kokulu, lezzetli, vitamince zengin bir meyvedir. Kabugundan esans çikarilir.

Faydasi : Kani temizler. Sinirleri yatistirir. Damar sertligi, felç ve gripte faydalidir.

Mantar (fütr) : Boy, biçim ve bölge bakimindan büyük degisiklikler gösteren, yüz bin kadar çesidi bulunan bir çesit bitkidir. Karada ve tatli sularda yasarlar. Mantarlarin içinde tibbi etkileri olanlar, gida olarak kullanilanlar, zehirlenmelere sebep olanlar, hayvanlarda ve bitkilerde hastalik yapanlar, antibiyotik madde olusturanlar ve kimya sanayiide kullanilanlar vardir. Yenen mantarlarin çogu bazitli mantarlardir. Bunlarin 500 kadar cinsi ve 13500 kadar türü vardir. Sporlari siskin bir hif ucunda 4 tane olarak meydana gelir. Makbul olan türü semsiye mantaridir. Büyük ve göz alici bir sekildedir. Sapkasi baslangiçta yuvarlak veya yumurta biçimindedir. Sonradan çan, semsiye veya tabak sekline döner. Rengi beyazimtirak gri ile esmerimtirak gri arasinda degisir. Çapi 25-30 cm kadardir. Eti yumusak ve süt gibi beyazdir. Lezzeti hostur. Yer mantari da yenir. Huni biçimindedir. Sapkasinin eti sarimtirak beyaz ve sari kenarlidir. Kokusu kayisiyi hatirlatir. Lezzeti ise karabiberi andirir. Hazmi güçtür.

Faydasi : Etin yerini tutar. Protein degeri etten fazladir. Yorgunlugu giderir. Düsünme ve ögrenme yetenegini gelistirir. Kansizligi giderir. Bedenin gelismesinde yardimci olur. Romatizma ve üremi olanlar yememelidir.

Margarit (çayir kasimpati) : Daglarda ve çayirlarda yetisen güzel çiçekli bir bitkidir. Kasimpatiya benzer. Dallari ufaktir. Yesil yapraklari dantela gibidir. Çiçeklerin etrafinda beyaz yapraklari vardir. Ortasi altin sarisi rengindedir. Çiçekleri yaz aylarinda toplanip kurutulur.

Faydasi : Idrar söktürür. Terletir. Böbrek taslarinin düsürülmesinde yardimci olur. Karaciger hastaliklarinda faydalidir. Egzama, temriye gibi deri hastaliklarinda sikayetleri giderir.

Marrup (marupa) : Ikiçenekliler sinifinin, simaroubaceae familyasindan, Amerika'da dokuz türü olan, bilesik almasik yaprakli bir agaçtir. Antillerde yetisen sismarouba amara; 20 m kadar boyunda bir agaçtir. Kabugu düz, pürüzsüz, grimsi ve çok acidir. Kerestesi kiymetlidir.

Faydasi : Ates düsürür. Kalp hastaliklarinda faydalidir.

Marul (lactuca) : Bilesikgiller familyasindan; genis ve uzun yesil yaprakli veya çok yillik bir bitkidir. Tohumlari, cinsine göre esmer veya siyahtir. Ilik iklimi sever. Ilk ve sonbahar aylarinda ekilir. Yurdumuzda bir çok çesidi vardir.

Faydasi : Sinirleri yatistirir. Uykusuzlugu giderir. Sinirsel kalp çarpintilarini keser. Isteride faydalidir. Erkeklerde asiri cinsel istekleri keser. Kabizligi giderir. Basur memelerinde faydalidir. Kandaki seker miktarini düsürür. Kani temizler. Hazmi kolaylastirir. Nekahat devresinin kolay atlatilmasinda yardimci olur. Bol idrar söktürür. Romatizma ve Nikris'te faydalidir. Gögsü yumusatir. Karaciger ve dalak sisliklerini indirir. Böbrek iltihaplarinda iyidir. Aybasi halinin agrisiz ve muntazam olmasini saglar. Suyu, ergenlik sivilcelerini giderir. Yüze tazelik ve güzellik verir. Lapasi; kan çibani, apse ve yaniklarda faydalidir. Asabi öksürükleri keser. Anne sütünü artirir.

Mayasilotu (egzamaotu) : Ballibabagillerden; yurdumuzun hemen hemen her bölgesinde yetisen, beyaz tüylerle kapli, alçak bir bitkidir. Yaprak kenarlari alta dogru kivriktir. Çiçekleri beyazdir. Ev ilaçlarinda çiçekli bitki kullanilir.

Faydasi : Mide rahatsizliklarini giderir. Sinirleri uyarir. Atesi düsürür. Egzamaya faydalidir. Vücuda kuvvet verir.

Maydanoz (midenuvaz) : Maydanozgiller familyasindan; yapraklari güzel kokulu ve parçali, kazik köklü, 30 - 100 cm boyunda, iki yillik otsu bir bitkidir. Çiçekleri semsiye halindedir. Tohumlari ufak ve esmerdir. Meyvelerinin içeriginde uçucu bir yag ile apiin adli bir glikozit vardir. Kökünde, biraz uçucu yag, müsilaj ve apiin vardir. Yapraklari, kökü ve meyvesi kulanilir.

Faydasi : Idrar söktürür. Istah açar. Iltihapli yaralarin iyilesmesini saglar. Aybasi sancilarini keser. Sürmenajda faydalidir. Yüksek tansiyonu düsürür. Kalbin yorulmasini önler. Kansizligi giderir. Kansere karsi korur. Karaciger sisligini giderir. Safra akisini kolaylastirir. Vücuttaki zehirli maddelerin atilmasini kolaylastirir. Vücutta biriken suyu bosaltir. Böbrek taslarinin düsürülmesine yardimci olur. Romatizmada faydalidir. Mide ve bagirsaklarda gaz birikmesini önler. Bagirsak solucanlarinin düsürülmesine yardimci olur. Aybasi kanamalarinin düzenli olmasini saglar. Anne sütünü azaltir ve böylelikle memelerin sismesini önler. Cinsel istekleri artirir. Görme gücünü artirir. Böbrek iltihabi olanlar maydanoz yememelidir

Mazi (thuja) : Servigiller familyasindan; pul yaprakli daima yesil, agaç veya agaçcik halinde bulunan bir bitki cinsidir. Ev ilaçlarinda yapraklari ve kozalagi kullanilir.

Faydasi : Yapraklari sigilleri yok etmekte kullanilir. Kozalagindan bagirsak solucani düsürücü ilaç yapilir. Gebe kalmayi önlemek için kullanilir. Bazi zehirlenmelerde, panzehir olarak kullanilir. Basur memelerinde faydalidir.

Melekotu (angelica) : Maydanozgiller familyasindan; dere kenarlarinda, çayirlarda ve ormanlardaki agaçsiz alanlarda yetisen, boyu 3 m kadar, hos kokulu, otsu bir bitkidir. Istanbul, Marmara Bölgesi, Dogu Karadeniz ve Beysehir dolaylarinda yetisir. Boyu 1- 1,5 m kadardir. 2 veya çok yillik bir bitkidir. Gövdesi silindiriktir. Boyuna çizgiler vardir. Içi bostur. Mavimtirak yesil veya kirmizi renktedir. Çiçekleri beyazdir. Kökü ve rizomlarinda uçucu bir yag ve tanen ihtiva eder. Yaz ve sonbahar aylarinda toplanip kurutulur.

Faydasi : Mide ve bagirsak hastaliklarina iyi gelir. Sinirleri kuvvetlendirir. Spazmlari giderir. Astim nöbetlerini giderir. Kuvvet ve istah verir. Nekahat devresinin kisa sürmesini saglar. Yapraklarindan çikan suya, bir parça pamuk bastirilip, dis çürügüne konursa, agriyi keser. Kandolasimini düzenler. Terletir. Kurutulmus melekotu, dövülüp basa sürülecek olursa, bitleri öldürür

Melisa (ogulotu) : Ballibabagiller familyasindan; çok dalli, beyaz çiçekli otsu bir bitkidir. En önemli türü tibbi melissadir. Istanbul, Bursa, Ege ve Akdeniz bölgesinde yetisir. Boyu 30 - 80 cm kadardir. Limon kokuludur. Çok yillik bir bitkidir. Yapraklari ince ve yumusak tüylüdür. Çiçekleri beyazdir. Yapraklarinda tanen, reçine ve uçucu bir yag vardir.

Faydasi : Mide ve bagirsak agrilarini keser. Kalbi kuvvetlendirir. Hazimsizlik, bas agrisi ve migrende faydalidir. Melankoli, sara, basdönmesi, kulak çinlamasi ve sinir krizlerinde sikayetleri ortadan kaldirir. Bayilmalarda kullanilir. Mide ve bagirsak gazlarini söker. Aybasi agrilarini keser ve aybasi kanamalarini düzenler. Huzursuzluk ve sikintilari giderir. Hafiza zayifliginda faydalidir.

Menekse (benefse) : Meneksegiller familyasindan; çiçekleri tek renkli, bir veya çok yillik otsu bir bitkidir. Yapraklari yürek biçiminde ve hemen hemen sapsizdir. Genellikle az veya çok koyu renkli olur. Beyaz renklileri de vardir. Ilkbahar aylarinda çiçek açar.

Faydasi : Terletir. Vücuda rahatlik verir. Kani temizler. Vücutta biriken zehirlerin atilmasini saglar. Nikris ve romatizmada faydalidir. Kabizligi giderir. Siracada faydalidir. Cilt hastaliklarinda da kullanilir. Lapasi yaralarin iyilesmesini saglar. Menekse yagi, egzama ve uyuzu tedavi eder. Bogmaca ve bogaz agrilarinda faydalidir. Sulu temriyeleri de tedavi eder.

Mersin (asmar) : Mersingiller familyasindan; daima yesil çali veya 2-5 metre boyunda bir agaçcik olan bir bitkidir. Yapraklari deri gibi serttir. Çiçekleri beyazdir. Kokusu güzeldir. 100 kadar türü vardir. Yabani mersin Akdeniz çevresinde yetisir. Meyvesine de mersin denir. Küçüktür. Tatli bahratli ve kokuludur. Yenir. Yapraklarinda ve çiçek dallarinda reçine, tanen, sinaol, terpen, mirtol, pinen gibi maddeler vardir. Meyvelerinde ise uçucu yag, seker, sitrik asit bulunur.

Faydasi : Bronsitte faydalidir. Mesane iltihaplarini da giderir. Nezlede faydalidir. Akciger iltihaplarinda kullanilir. Bel soguklugunda faydalidir. Ishali keser. Mide agrilarini giderir. Egzamada faydalidir. Saçlari boyamakta kullanilir.

Meryemotu (mübarekotu) : Gülgiller familyasindan; Dogu, Güney ve Karadeniz bölgeleri ile Istanbul çevresinde yetisen bir bitki türüdür.

Faydasi : Yapraklari ve kökü kuvvet verici olarak kullanilir. Ishali keser

. Meryempelsengi (çalapa) : Guttiferae familyasindan Antil adalarinda yetisen bir agaçtir. Kabuklarindan reçine elde edilir.

Faydasi : Müshildir. Kabizligi giderir. Idrar söktürür. Safra akisini düzenler. Sitma, frengi, kulunç, sarilik, mafsal agrilari ve bas agrilarinda kullanilir. Bagirsaklarinda hastalik olanlar kullanmamalidir

.

Mercimek (merdümek) : Baklagiller familyasindan; beyaz çiçekli, bir yillik bir tarim bitkisi ve bunun besin olarak kullanilan yuvarlak, yassi tohumudur. Mart - Nisan aylarinda ekilir. Ilk çaglardan beri Akdeniz bölgesinde yetistirilmektedir. Içeriginde B vitaminleri ve fosfor vardir.

Faydasi : Beden ve zihin gücünü artirir. Sinirleri kuvvetlendirir. Bagirsaklara yumusaklik verir. Sinir zafiyetlerinde faydalidir. Kan yapar. Anne sütünü artirir. Baharatli çorba seklinde yenmesi tavsiye edilir.

Mese (bise) : Kayingiller familyasindan; kisin yaprak döken veya her zaman yaprakli olan, uzun ömürlü bir orman agaci cinsidir. Odunu sik dokulu; agir, sert ve damarlidir. Eriskin mesenin odunu, kizila çalan koyu sari renktedir. Dogal olarak 30'dan fazla türü vardir. Yurdumuzda birçok çesidi vardir.

Faydasi : Ishal ve dizanteriyi keser. Bagirsak bozukluklarini giderir. Bogaz ve bademcik iltihaplarini tedavi eder. Kanamalari durdurur. Basur memelerinden dogan sikayetleri giderir.

Meyankökü (piyan) : Baklagillerden kalin rizomlu bir agaçciktir. Yapraklari tüysü, yaprakçiklari pek çoktur. Çiçekleri beyaz, morumsu veya mavimsidir. Basak biçimindedirler. Yurdumuzda Bati ve Güney Dogu Anadolu'da yetisir. Boyu 50 cm ile 2 m arasindadir. Çok yillik otsu bir bitkidir. Çiçekleri mavi mor renklidir.
Meyankökü adi verilen kökleri tatlidir. Içeriginde glikoz, sakkaroz, nisasta, tanen, asparagin, yag, zamk, reçine ve glisirizin vardir. Meyan bali da kökünden elde edilir. Üç yillik kökler kullanilir.

Faydasi : Grip, nezle, anjin ve nefes darliginda faydalidir. Öksürük ve balgam söktürür. Vücuda rahatlik verir. Idrar söktürür. Yüksek tansiyonu düsürür. Mide - 12 parmak bagirsagi ülseri ve gastriti tedavi eder. Istah açar, hazmi kolaylastirir. Incebagirsak iltihaplarini giderir. Vücuda serinlik verir. Kabizligi giderir. Fazlasi tiryakilik yapar ve zararli olur.

Misir (zea mays) : Bugdaygiller familyasindan; 180 - 200 cm boyunda, dik ve yüksek gövdeli, genis serit yaprakli, bir yillik bir bitkidir. Kökü kalin ve saçaklidir. Yapraklari serit gibi, uzun, paralel damarli, sert ve sivri uçlu, sapsiz, kenarlari, dalgalidir. Iki çesit çiçegi vardir. Erkek çiçekler gövdenin ucunda salkim basak seklinde, disi çiçekler ise yapraklarin koltugunda koçan halindedir. Disi çiçeklerin stiluslari uzundur ve kinlarinin tepesinden disari dogru sarkarlar. Bunlar misirpüskülü denilen kismi meydana getirirler. Meyvesi, koçani üzerinde sikisik sekilde dizilidir. Rengi açik veya koyu sari; esmer veya kirmizimtirak renklidir.
Misirpüskülünün içeriginde glikoz, maltoz gibi sekerler, sabityag, steroller, reçine ve çok miktarda potasyum tuzlari vardir. Idrar söktürücü, idraryollarini temizleyici ve hararet verici olarak kullanilir.
Misirözü yagi, misir tanelerinden çikarilir. Içeriginde yag asitleri, A vitamini, az miktarda steroller ve bol miktarda nisasta vardir. Misirözü yagi damarsertligini önler.

Faydasi : Daha ziyade misirpüskülü ve misirözü yagi kullanilir. Misir iyi bir besindir. Ancak hazmi biraz güçtür. Guatr olanlarin yememesi tavsiye edilir

. Mineçiçegi (kanotu) : Mineçiçegigiller familyasindan; gövdesi dört köseli, sapsiz yapraklari tüylerle örtülü, otsu bitki veya agaçciktir. Çiçekleri basak durumundadir. Renkleri eflatun veya bazen de alacalidir. Yurdumuzda yetisen verbana officinalis denilen türü 30-80 cm boyunda, bir veya birçok yillik otsu bir bitkidir. Otsu kismi ve kökü glikozit, tanen ve aci bir madde ihtiva eder.

Faydasi : Sinirleri yatistirir. Yorgunlugu ve uykusuzlugu giderir. Istah açar. Idrar söktürür. Terletir. Bas, bel ve mafsal agrilarini dindirir. Gögüs ve kulak agrilarini keser. Romatizma, lumbago, siyatik ve nikriste faydalidir.

: Ikiçenekliler sinifinin, Dipsacaceae familyasindan güzel kokulu bir bitkidir.

Faydasi : Sinirleri yatistirir. Vücuda rahatlik verir.

Miskçiçegi (esekkulagi) : Ikiçenekliler sinifinin, Dipsacaceae familyasindan güzel kokulu bir bitkidir.

Faydasi : Sinirleri yatistirir. Vücuda rahatlik verir.

Miskotu (amberçiçegi) : Ikiçenekliler sinifindan; 50-100 cm boyunda, sarimtirak renkli, güzel kokulu bir bitkidir. Yapraklarinda sekerler, uçucu yag, A ve B vitaminleri vardir. Çiçekli dallari kullanilir.

Faydasi : Vücuda kuvvet verir. Sinirleri uyarir. Aybasi tutuklugunu giderir. Istah açar. Safra ifrazatini artirir.

Misvak (salvadore persica) : Ikiçenekliler sinifinin, salva doraceae familyasindan, Dogu Afrika'dan Hindistan'a kadar uzanan bölgelerde yetisen küçük bir step agacidir. Odunu çok liflidir. Dallarinin ucundaki kisim dis firçasi yerine kullanilir. Meyvesi de yenebilir.

Faydasi : Disleri temizler. Dis etlerini kuvvetlendirir. Agiz kokusunu giderir.

Musmula (besbiyik) : Gülgiller familyasindan; kis aylarinda yaprak döken, egri bügrü övdeli, dalli budakli küçük bir agaçtir. Çiçekleri beyaz veya pembe renklidir. Meyvesi, buruk ve hosa gitmeyen bir tattadir. Etlidir. 5 bölmesi vardir. Iyice olgunlastiktan sonra yenir.

Faydasi : Böbrek kum ve taslarinin dökülmesine yardim eder. Bagirsaklarin iyi çalismasini saglar. Incebagirsak iltihabi, ishal ve dizanteriyi giderir. Kan dolasimini düzenler. Sinirleri güçlendirir. Mide hastaliklarinda faydalidir. Lumbago ve nikriste kullanilir. Ana karnindaki ceninin düsmesini önler.

Muz (musa) : Muzgiller familyasindan; sicak bölgelerde yetisen, çok yillik ve çok büyük bir otsu bitki cinsidir. Yurdumuzda Antalya ve Anamur çevresinde yetistirilir. Muz agacinin gövdesi; toprak altinda kök-sap veya sogan halinde bulunur. Yapraklari bu kök-saptan çikar. Tabandaki çiçekleri meyve verir. Meyvelerin tamami sarkik bir sapin üzerinde toplu halde bulunur. Nisasta ve seker bakimindan zengindir. Lezzetlidir. Firinda veya güneste kurutuldugu zaman çok besleyici bir un verir.

Faydasi : Vücudun ihtiyaci olan bütün maddeleri karsilar. Kemiklerin gelismesini saglar. Nekahat devresini kisaltir. Sinir zafiyeti ve yorgunlugu giderir. Böbrek ve mafsal iltihabinda, bagirsak hastaliklarinda faydalidir. Müzmin kabizlik çekenler fazla yememelidir.

Mürsafi (mürrisafi) : Burseraceae familyasindan; çesitli balsam agaçlarindan elde edilen reçine sakizidir. Güzel kokusu vardir. Ilkçaglardan beri kullanilir. Kokusu kuvvetli, tadi acidir.

Faydasi : Spazmlari giderir. Uyaricidir. Aybasi tutuklugunu giderir.

Mürver (patlangiç) : Hanimeligiller familyasindan; türlerinin çogu Kis aylarinda çiçekleri döken çali veya agaçcik halinde odunsu, ender olarak da otsu karakterde olan bir bitki cinsidir. Sürgünlerinin genis bir özü vardir. Tomurcuklari bol sayida pullarla örtülmüstür. Çiçekleri beyazdir. Meyveleri kabuksuz tane seklindedir. 20 kadar türü vardir. Yurdumuzda dogal olarak bulunur. Yapraklari uçucu yag, sekerler ve bazi organik asitler tasir. Meyvelerinde aci madde, tanen, sekerler, valerian asidi ve bol miktarda renk maddesi bulunur. Yapraklar ve meyveler müshil olarak kullanilir. Köklerinde müshil tesiri vardir. Çiçekleri terletici ve hafif yatistiricidir. Kullanilan kisimlari; yaz aylarinda toplanip, kurutulur.

Faydasi : Kabizligi giderir. Atesi düsürür. Vücuda rahatlik verir. Idrari çogaltir. Anne sütünü artirir. Nezlede faydalidir. Günes yaniklarinda da faydalidir.